O PINTOR DO SOMBREIRO DE MALVAS

SIGLAS/ ACRÓNIMOS/ SÍMBOLOS

A semana que vén comezarei o Erasmus, que me concedeu a USC. O meu destino vai ser Noruega, que se atopa moi ao N. Esta semana vou ir ao banco cambiar os cartos a Kr, que é a moeda que se emprega alí, xa que está fóra da UE. Alí vou facer algún dos TFGQ (traballo fin de grado en Química), un vai ser sobre o estudo do sal   (NaCl). O venres pola tarde , na estación de Renfe de Ourense collerei o AVE cara a Santiago e de alí trasladareime ata Oslo con IB.

ABREVIATURAS

Sr. alcalde:

Quería pedirlle un permiso para facer obras no baixo nº 3 da avda. Ramón Cabanillas, no baixo quería facer un local para colaborar ca Asoc.EEHC, xa que as persoas que padecen hepatite carecen de axudas, e dispoño de 20000€ aprox. para facer a obra.

Grazas pola súa atención, pódese por en contacto comigo co tfno. 687 36 24 42

Un saúdo.

HAI, AI, AÍ / HABER, A VER

Ai! berrou Mateo mentres camiñábamos coa cadela polo monte. Ao carón da árbore había unha pequena serpe de cor clara. Afastámonos dese lugar e chamei ao meu pai, que nos levou enseguida a urxencias. Aí atendéronnos moi rápido, e o doutor dixo: a ver onde che picou, e deseguido explicounos que a serpe que mordera ao meu amigo non era unha especie de Galicia, nin sequera de España, senón unha que só hai en zonas moi húmidas do planeta, como as Selvas Tropicais. Esta serpe é velenosa, pero co antídoto que lle subministraron recuperouse rapidamente, e todo quedou nun susto.

DÚBIDAS LÉXICAS

      Hoxe, despois de comer, deiteime na cama durmir unha sesta, porque tiña moito sono e tiven un soño que se desenvolvía na miña vila natal, aquela onde tiña todos os meus amigos e familia. No soño sucedía un feito que me acontecera cando eu era pequeno: un día soleado de verán fora cos meus amigos de paseo coa bicicleta polas vilas do arredor, e decidimos entrar nunha casa abandonada, un rapaz atopou nun dos caixóns do dormitorio un gran sobre , inverteuno, abriuno, e dentro atopou moitos cartos e ata un rólex, á parte miramos o resto da casa, pero o único que nos chamou a atención foi un mapa, desenrolámolo e decatámonos de que era un mapa da vila, cunha cruz xusto no lugar onde eu vivía. Decidimos repartir o tesouro entre o pobo, e decidiron investir a súa parte en crear un hotel, que por certo, segue aberto hoxe en día, mentres que nos, fixemos un aparte para investigar que era a cruz que estaba, marcada no mapa.

                                     

CONQUE/CON QUE

       Este verán gustaríame ir de viaxe coa miña familia a Grecia, pero con que suspenda algunha materia, non vou poder ir, pero eu voume esforzar por aprobar.Temos pensado ir en xullo, conque temos que ir mirando ofertas de viaxes e teño tantas gañas que xa estou mirando a roupa con que vou viaxar. Xa lle preguntei á miña nai con que compañía de voo lle gustaría viaxar, pero eu con que viaxe a algún sitio xa son feliz.

SENÓN/SE NON

          Ao meu pai gústanlle moito os cans. Non eran suficientes dez animais, senón que agora ten vinte. Moitos son mansos e xogan entre eles, senón dous que son considerados  perigosos xa que son dogos arxentinos e se non queres que che mordan é mellor portarse ben con eles. En todos estes anos nunca houbo ningún problema con eles, senón nunha ocasión que case morden ao carteiro.
                                                     

                                                        

PORQUE, PORQUÉ, POR QUE

           O pasado venres estiven falando cos meus pais sobre a carreira que estudaría ao rematar o bacharelato, porque xa me queda pouco para cumprir os dezaoito. O meu pai quería que estudase Medicina pero eu díxenlle que non, o porqué da resposta é que piden unha nota moi alta. Á miña nai gustaríalle que estudase veterinaria pero tamén lle respondín que non, o motivo por que lle dixen iso é que non me gustan os animais.Ó día seguinte, a miña irmá díxome: por que non estudas enfermería? E finalmente dixen que si. Queda menos dun ano para que remate bacharelato, pero voume a esforzar por que poida estudar enfermería.

  

O CHAFALLÁN

 O Chafallán era un home da aldea de O Irixo que facía as cousas de calquera maneira, sen   preocuparlle que quedaran ben ou mal, era un chafalleiro, por iso no lugar o chamaron o Chafallán.

Cando fixeron a capela do San Xoán, os veciños  decidiron que quen tiña que rematala por dentro sería o Chafallán, para logo ser consagrada polo bispo de Ourense cando estivera totalmente rematada. Así pasou un ano arranxándoa.

Chegou o día de inaugurar a capela e o bispo e máis a xente entran nela, todo aparenta moi ben rematado, só queda por ver o cadro da derradeira cea que hai trala cortina e que todos están esperando admirar. Tras descorrer a cortina observan como as personaxes do cadro están desordenados; San Pedro tirado no chan, San Xoán durmindo na mesa…      O bispo bota as mans a cabeza e pregunta: que pasa aquí? e o Chafallán responde: oia eu cando os deixei ceando estaban todos ben, despois o que fixeran…

A ESCRITA DOS NÚMEROS

Maceda, 3 de decembro de 2014.

Querida curmá:

Que tal de Erasmus por Nova York? Aquí en Maceda botámoste moito de menos, xa fai seis meses que te fuches, e case non sabemos nada de ti, só vimos as 126 fotos que nos mandaches hai un mes, por certo, moi bonitas. Agora que van comezar as vacacións de Nadal virás de volta para Ourense pois só quedan vintecatro días e o inverno xa se nota,  porque hoxe o termómetro marcaba -2ºC.

Sáudos do teu curmán Martín.