venres, marzo 13, 2015

HAI, AI, AÍ / HABER, A VER


Ai! berrou Mateo mentres camiñábamos coa cadela polo monte. Ao carón da árbore había unha pequena serpe de cor clara. Afastámonos dese lugar e chamei ao meu pai, que nos levou enseguida a urxencias. Aí atendéronnos moi rápido, e o doutor dixo: a ver onde che picou, e deseguido explicounos que a serpe que mordera ao meu amigo non era unha especie de Galicia, nin sequera de España, senón unha que só hai en zonas moi húmidas do planeta, como as Selvas Tropicais. Esta serpe é velenosa, pero co antídoto que lle subministraron recuperouse rapidamente, e todo quedou nun susto.


DÚBIDAS LÉXICAS



      Hoxe, despois de comer, deiteime na cama durmir unha sesta, porque tiña moito sono e tiven un soño que se desenvolvía na miña vila natal, aquela onde tiña todos os meus amigos e familia. No soño sucedía un feito que me acontecera cando eu era pequeno: un día soleado de verán fora cos meus amigos de paseo coa bicicleta polas vilas do arredor, e decidimos entrar nunha casa abandonada, un rapaz atopou nun dos caixóns do dormitorio un gran sobre , inverteuno, abriuno, e dentro atopou moitos cartos e ata un rólex, á parte miramos o resto da casa, pero o único que nos chamou a atención foi un mapa, desenrolámolo e decatámonos de que era un mapa da vila, cunha cruz xusto no lugar onde eu vivía. Decidimos repartir o tesouro entre o pobo, e decidiron investir a súa parte en crear un hotel, que por certo, segue aberto hoxe en día, mentres que nos, fixemos un aparte para investigar que era a cruz que estaba, marcada no mapa.


                                     

CONQUE/CON QUE




       Este verán gustaríame ir de viaxe coa miña familia a Grecia, pero con que suspenda algunha materia, non vou poder ir, pero eu voume esforzar por aprobar.Temos pensado ir en xullo, conque temos que ir mirando ofertas de viaxes e teño tantas gañas que xa estou mirando a roupa con que vou viaxar. Xa lle preguntei á miña nai con que compañía de voo lle gustaría viaxar, pero eu con que viaxe a algún sitio xa son feliz.

SENÓN/SE NON




          Ao meu pai gústanlle moito os cans. Non eran suficientes dez animais, senón que agora ten vinte. Moitos son mansos e xogan entre eles, senón dous que son considerados  perigosos xa que son dogos arxentinos e se non queres que che mordan é mellor portarse ben con eles. En todos estes anos nunca houbo ningún problema con eles, senón nunha ocasión que case morden ao carteiro.
                                                     

                                                        

domingo, marzo 01, 2015

PORQUE, PORQUÉ, POR QUE

           O pasado venres estiven falando cos meus pais sobre a carreira que estudaría ao rematar o bacharelato, porque xa me queda pouco para cumprir os dezaoito. O meu pai quería que estudase Medicina pero eu díxenlle que non, o porqué da resposta é que piden unha nota moi alta. Á miña nai gustaríalle que estudase veterinaria pero tamén lle respondín que non, o motivo por que lle dixen iso é que non me gustan os animais.Ó día seguinte, a miña irmá díxome: por que non estudas enfermería? E finalmente dixen que si. Queda menos dun ano para que remate bacharelato, pero voume a esforzar por que poida estudar enfermería.

  

mércores, decembro 10, 2014

O CHAFALLÁN



 O Chafallán era un home da aldea de O Irixo que facía as cousas de calquera maneira, sen   preocuparlle que quedaran ben ou mal, era un chafalleiro, por iso no lugar o chamaron o Chafallán.

Cando fixeron a capela do San Xoán, os veciños  decidiron que quen tiña que rematala por dentro sería o Chafallán, para logo ser consagrada polo bispo de Ourense cando estivera totalmente rematada. Así pasou un ano arranxándoa.

Chegou o día de inaugurar a capela e o bispo e máis a xente entran nela, todo aparenta moi ben rematado, só queda por ver o cadro da derradeira cea que hai trala cortina e que todos están esperando admirar. Tras descorrer a cortina observan como as personaxes do cadro están desordenados; San Pedro tirado no chan, San Xoán durmindo na mesa…      O bispo bota as mans a cabeza e pregunta: que pasa aquí? e o Chafallán responde: oia eu cando os deixei ceando estaban todos ben, despois o que fixeran…

A ESCRITA DOS NÚMEROS




Maceda, 3 de decembro de 2014.
Querida curmá:

Que tal de Erasmus por Nova York? Aquí en Maceda botámoste moito de menos, xa fai seis meses que te fuches, e case non sabemos nada de ti, só vimos as 126 fotos que nos mandaches hai un mes, por certo, moi bonitas. Agora que van comezar as vacacións de Nadal virás de volta para Ourense pois só quedan vintecatro días e o inverno xa se nota,  porque hoxe o termómetro marcaba -2ºC.


Sáudos do teu curmán Martín. 

                                      

mércores, outubro 15, 2014

AS MAIÚSCULAS E AS MINÚSCULAS

  O quince de xullo deste verán partín do aeroporto de Santiago de Compostela cara a Estambul coa compañía aérea Turkish Airlines.No avión había moitas revistas como Zaman ou Yeni Safak, pero non entendía nada do que puñan, menos mal que vin un xornal en galego: Gastronomía Galega non obstante, non me interesaba. Máis tarde, pasou a azafata co carro da comida e deume un bocadillo, aínda que non me sentou moi ben e tiven que ir correndo o W.C. Despois fíxoseme un pouco máis curto o traxecto de cinco horas porque comecei a falar coa señora que tiña ó lado, que era de Arxentina e chámabase dona Claudia.Polo que me dixo fora profesora de Matemáticas, e era unha muller moi peculiar porque cando as azafatas/os non miraban, collía a bandexa e os cubertos da comida e metíaos no bolso, dixérame que coleccionaba este tipo de cousas.Á fin, tres horas máis tarde chegamos ao aeroporto Ataturk e antes de baixarme o piloto Mr.Smith deixoume ver a cabina de voo que era impresionante.








mércores, outubro 08, 2014

ASÍ SON EU: COMO ME VEN?

Martín é un rapaz moi deportista, con el nunca te aburres porque non para quieto, aínda que ás veces iso pódeche sacar de quicio, pode parecer que é moi reservado, pero cando colle confianza é moi extrovertido, é sincero, eu creo que é unha persoa na que podes confiar (Sara, irmá, 16 anos).


 Encántanlle os cans, non lle gusta moito ler, é algo lacazán e gústalle moito ir mercar, gústalle estar na vila cos amigos, andar en bici e facer trasnadas connosco, pero iso si, é moi educado (Mikel,amigo, 16 anos).



ASÍ SON EU: GÚSTAME NON ME GUSTA





 GÚSTAME

Os cás, o monte, o inverno e o verán, o snowboard, o surf, as bicicletas de descenso, a praia, os días de sol, ir correr co meu pai,o boxeo, a música de Martin Garrix, Steve Aoki, Coldplay,os batidos de froita, ir ao cine, o piano e saír os venres.





NON ME GUSTA

O fútbol, os rallies, o baloncesto, o outono e a primavera, os gatos, as arañas, as orquestras, as películas románticas, os calzóns da feira, as Matemáticas e a informática, os purés, a coliflor e o brécol, a política, e falar de coches.